Een herinnering aan René

Donderdagavond……………………….

 

Wij staan in Trefhove bij jouw aan tafel,

daar waar veel scheidsrechters en voetballiefhebbers na de training samenstromen.

Wij staan in Trefhove bij jouw aan tafel,

waar jij René, jouw wedstrijd van de voorafgaande zondag nog langs laat komen.

 

Wij zitten in Trefhove bij jouw aan tafel,

daar , René een man met veel humor en een lach.

Wij zitten in Trefhove bij jouw aan tafel, altijd in voor een potje plezier

en jij een Feyenoord fan in hart en nier.

 

Ik ben bij jouw als toeschouwer op carnavalsdinsdag,

daar waar jij “alias Poesta Renny “ aan “Tour de Brokeze” begint.

Ik ben bij jouw als toeschouwer op carnavalsdinsdag,

waar jij  deze prachtige wedstrijd wint.

 

Wij staan bij jouw op het voetbalveld,

daar waar jij gemotiveerd met je hobby een voetbalwedstrijd voorbereid.

Wij staan bij jouw op het voetbalveld,

waar jij het spel als scheidsrechter leidt.

 

Wij werken samen met jouw bij de menwedstrijden, de kasteelloop,

daar waar jij de scheidsrechtersvereniging promoot.

Wij werken samen met jouw bij, SVEB en Rowwen Heze,

daar waar jij zo ontzettend van genoot.

  

Wij staan samen met jouw in Trefhove achter de bar,

daar waar jij bekwaam en behulpzaam iedereen van een hapje en een drankje voorzag

Wij staan samen met jouw in Trefhove achter de bar,

waar jij graag op terugzag.

 

We hebben ons als team aangemeld voor het voetbaltoernooi in Venlo,

daar waar jij in eerste instantie niet mee zou doen.

We hebben ons als team aangemeld voor het voetbaltoernooi in Venlo,

we belden je op en spontaan kwam je met je tas en voetbalschoen,

zoals zo vaak konden we weer een beroep op je doen.

 

Op de fiets samen naar de feestjes in Trefhove,

daar waar jij altijd bij ons langs kwam.

En op de terugweg kwam altijd het verhaal van t Brokeze Brook naar boven,

René wat genoten wij daar altijd van.

 

René,

Waren wij maar de scheidsrechter in je strijd, hadden wij maar die fluit.

Vanaf de zijlijn kijken we toe,

nu vastgevroren,

Wij slikken even wat tranen weg,

deze herinneringen doen zoveel pijn,   

de donderdagavond van morgen zal nooit meer hetzelfde zijn.