Voetbalwedstrijd 19 mei 2006 Scheidsrechters
Horst-Venray e.o. versus de Trainers
Voor aanvang van de jaarlijkse wedstrijd tegen de trainers uit de regio, werd er
druk gespeculeerd of we vandaag niet met dubbele cijfers de boot in zouden gaan.
Dit gezien de uitslagen van voorgaande jaren. We betraden de -minder goed
gladgestreken- groene wei; het hoofdveld van Wittenhorst, in het mooie zwarte
tenue, ala The All Blacks, geschonken door de Stichting Vrienden van de
Scheidsrechter. We werden in staat geacht de wedstrijd, die 2 x 30 minuten
duurde, tot een, voor ons, acceptabele stand naar het einde te brengen. Dat
moest wel lukken, gezien de capaciteit (vooral in de gedachten van sommigen) en
het hoge niveau waarop menig scheidsrechter zelf zegt, "actief" gevoetbald te
hebben. De wedstrijd werd geleid door Leo Bos, geassisteerd door John Saris en
Koos Reinders. De trainers begonnen sterk. Jos Rutten -tot afgelopen seizoen nog
trainer van Leunen- zorgde al snel voor de 0-1. Coach Piet Hanen was niet
helemaal tevreden over zijn wisselende formatie. De achterhoede bestond uit;
keeper Harm Maas, Jo Smits, Martin Cortenbach, Mario van Hees, Richard van Cleef
en een enkele gastspeler, het middenveld; Jeroen Achten, Jos Peeters, Danny van
Hees, ook hier een gastspeler en de spitsen; Peter van de Pasch spelend met
rugnummer 14 (dat is pas lef hebben), Twan Derikx, het nieuwe talent René
Kurvers en the good (B)old Eric Driessen. Rick Bonten -trainer van Melderslo
tekende voor 0-2. De scheidsrechters werden qua spel iets brutaler, routinier Jo
Smits stond zijn mannetje door af en toe gebruik te maken van zijn handen.
Doelman Harm Maas, verdedigde zijn doel uitstekend, hij voorkwam met zijn
"pantersprong" een 0-3 ruststand. Hij had iets weg van de combinatie; de zwarte
panter (Frans de Munck) en van de zwarte spin (de Rus Lev Yashin). Harm keepte
niet in het zwart, maar oranje, maar hij is wel een meevoetballende keeper, net
als "de zwarte spin" die dit fenomeen introduceerde. Voor rust kregen de mannen
uit de Melderslo nog enkele uitstekende kansen; Peter van de Pasch was niet
egoïstisch, gaf een uitstekende pass (rugnummer 14!)op de vrijstaande Twan
Derikx, maar wat deed Twan ermee: hij probeerde te stiften of unne lob, het
resultaat; een boogballetje recht in de handen van de keeper. Hierop volgde een
actie van Peter van de Pasch. Hij kreeg een dot van een kans, een kans die geen
vrouw zou missen. (Volgens sommige betweters alleen met de mond!) Eric Driessen
faalde eveneens in de eerste helft. De bal leek niet in de goal te krijgen,
totdat Pibe de Oro: (de gouden jongen) Twan het op zijn heupen kreeg en vlak
voor "de thee" de spanning terug bracht tot 1-2. Tijdens de rust inspireerde
coach Piet zijn spelers nog meer en dit gaf Twan zoveel vertrouwen, dat hij
vanaf de aftrap probeerde te scoren (volgens enkele medespelers dacht hij dat
hij op een pupillenveld aan het voetballen was). Maar …………….. de scheidsrechters
werden sterker, Danny van Hees kreeg een kans, maar miste. Jos Peeters had in
deze fase van de wedstrijd iets weg van Coen Moelijn, hij maakte rushes langs de
zijlijn, waarbij het kalk regelmatig opspatte, gaf een briljante pass op Eric
Driessen……….en…………Peter van de Pasch miste een eigenlijk niet te missen
kans!!!!! Hij vond zichzelf nog geen gulden waard, maakte heftige bewegingen
alsof ie aan het zwemmen was. Het leek erop of El Diablo (de duivel) met de
kansen speelde. Als de kansen de eindstand zou bepalen, dan zouden wij gewonnen
hebben: 19-12. De trainers vonden het net wel, Marcel Lenssen tekende voor 1-3
en Rick Bonten bepaalde de eindstand op 1-4. Al met al een hele sportieve
wedstrijd, waarbij opviel dat er bij beide partijen diverse spelers actief waren
zonder scheenbeschermers! De avond werd gezellig afgesloten met wat gerstenat en
een barbecue. Rest mij nog jullie meer succes te wensen voor de wedstrijd tegen
Helmond. Één van de aanschouwers.